मण्डलवर्गीकरणम्

मण्डलम् १०, सूक्तम् ५२, ऋक् २

संहिता

अ॒हं होता॒ न्य॑सीदं॒ यजी॑या॒न्विश्वे॑ दे॒वा म॒रुतो॑ मा जुनन्ति ।
अह॑रहरश्वि॒नाध्व॑र्यवं वां ब्र॒ह्मा स॒मिद्भ॑वति॒ साहु॑तिर्वाम् ॥

पदपाठः

अ॒हम् । होता॑ । नि । अ॒सी॒द॒म् । यजी॑यान् । विश्वे॑ । दे॒वाः । म॒रुतः॑ । मा॒ । जु॒न॒न्ति॒ ।
अहः॑ऽअहः । अ॒श्वि॒ना॒ । आध्व॑र्यवम् । वा॒म् । ब्र॒ह्मा । स॒म्ऽइत् । भ॒व॒ति॒ । सा । आऽहु॑तिः । वा॒म् ॥

सायणभाष्यम्

यजीयान् यष्टृतमोऽहं होता सन्न्यसीदं। निषण्णओऽस्मि। निषदने तं निषण्णं विश्वे व्याप्ता मरुतो देवा जुनन्ति। प्रेरयन्ति हविर्वहनाय। हे अश्विना वां युवयोराध्वर्यवमहरहः प्रतिदिनं कर्तव्यमिति शेषः। आध्वर्यवं भवद्भ्यामनुज्ञातव्यमित्यर्थः। ब्रह्मा भवति भवतु। कः समित् समिद्धश्चन्द्रमाः। चन्द्रमा ब्रह्मा भवतु। किञ्च सा। स इत्यर्थः। स च समित् समिद्धश्चन्द्रमा वां युवयोर्होमार्थं वां युवाभ्याम् क्रियमाणायाध्वर्यव कर्मण आहुतिर्भवत्वित्यर्थः। सोमात्मको हि चन्द्रमा हूयते। एष वै सोमो राजेत्युपक्रम्य तदेवोभयं भवतीति हि च्छन्दोगब्राह्मणं। अथवैवं योजना। याहुतिराध्वर्यवमनुष्थितवद्भ्यां होतव्या सा वां युवयोर्युवाभ्याम् भवति। भवतु। अध्वर्यवं वामित्यस्यैव विवरनमेतत्॥२॥

  • अनुवाकः 
  • अष्टकः 
  • अध्यायः 
  • वर्गः  १२